۱۴۰۰ سال پیش هیچکس از شکل جهان هستی، آنطور که در قرآن به تصویر کشیده شده بود، خبر نداشت.
هر ناظری در جهان، جهان قابل مشاهده اطراف خود را به صورت یک کره در حال انبساط با قطر ۹۳ میلیارد سال نوری میبیند. این موضوع برای هر ناظری، حتی آنهایی که خارج از جهان قابل مشاهده ما هستند، صادق است. آنچه ما میبینیم و آنچه آنها میبینند، یکسان است، یک کره در حال انبساط با قطر ۹۳ میلیارد سال نوری.
جهان قابل مشاهده یک کره است. این موضوع اخیراً شناخته شده بود، با این حال، این موضوع ۱۴۰۰ سال قبل از کشف آن در قرآن به تصویر کشیده شده بود.
ای جامعه جن و انس! اگر می توانید از قطرهای آسمان و زمین فرار کنید، پیش بروید و فرار کنید. اما شما جز با اجازه فرار نخواهید کرد.
٣٣ يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ تَنْفُذُوا مِنْ أَقْطَارِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ فَانْفُذُوا ۚ لَا تَنْفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَانٍ
«اکتر أَقْطَارِ» به معنی قطر است. اما قطر دقیقاً خاصیت دایرهها یا کرهها است. از آنجایی که زمین و آسمانها قطر دارند، طبق قرآن، زمین و جهان قابل مشاهده کره هستند. انسان روی زمین و جن در آسمانها، جهان قابل مشاهده را به صورت یک کره میبینند.
ناظران در همه جا ویژگیهای یکسانی را برای جهان میبینند.
« اگر در مقیاسی به اندازه کافی بزرگ دیده شود، ویژگیهای جهان برای همه ناظران یکسان است » این موضوع اخیراً شناخته شده بود، با این حال این موضوع ۱۴۰۰ سال قبل از کشف آن در قرآن به تصویر کشیده شده بود.
ساختن تو دشوارتر است یا بهشت؟ او آن را ساخت. ضخامتش را بالا برد و مساوی کرد.
٢٧ أَأَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاءُ ۚ بَنَاهَا
٢٨ رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّاهَا
« او ضخامت آن را افزایش داد » امروزه میدانیم که این درست است زیرا جهان در حال انبساط است (شعاع جهان قابل مشاهده در حال افزایش است).
«سوّا سَوَّا» به معنای یکسان کردن است. «و آن را یکسان کرد» به معنای یکسان کردن ضخامت برای همه ناظران است. امروزه میدانیم که این درست است زیرا همه ناظران شعاع یکسانی را میبینند. (اگر زمین صاف و آسمان گنبدی بود، همانطور که برخی از شکاکان ادعا میکنند، ارتفاع در مرکز بزرگتر از ارتفاع در لبهها میبود، از این رو ناظران ضخامت یکسانی را نمیدیدند.)
ما از قبل میدانیم که همه سیارات در مدارهای مربوط به خود به مکانهای یکسانی بازمیگردند؛ این موضوع تأیید شده است. اما یک ویژگی دیگر از جهان نیز وجود دارد که در حال بررسی است و آن این است که اگر در جهان در یک خط مستقیم ادامه دهید، در نهایت از پشت به جایی که در ابتدا شروع کردهاید، نزدیک خواهید شد. این به انحنا و توپولوژی جهان (نحوه اتصال آن) بستگی دارد.
Phys.org, Shape of the universe: study could force us to rethink everything we know about the cosmos, 2019
« مهم نیست در کدام جهت سفر کنید، در نهایت به نقطه شروع خواهید رسید - درست مانند یک کره. » این همچنین نشان میدهد که جهان حداقل ۲۵۰ برابر بزرگتر از جهان قابل مشاهده است. این موضوع اخیراً شناخته شده بود، با این حال، این موضوع ۱۴۰۰ سال قبل از کشف شدن، در قرآن به تصویر کشیده شده بود.
و آسمانی که برمی گردد
١١ وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الرَّجْعِ
«الراجع الرَّجْعِ» به معنای بازگشت به همان مکان است. ما از قبل میدانیم که همه سیارات در مدارهای مربوط به خود به همان مکانها باز میگردند، اما امروز میدانیم که اگر این موضوع در مقیاس بزرگتر نیز صادق باشد، این بدان معناست که جهان بسته و محدود است. این موضوع اخیراً شناخته شده بود، اما ۱۴۰۰ سال قبل از کشف آن در قرآن به تصویر کشیده شده بود. هم جن و هم انسان نمیتوانند از قطر آسمانها و زمین فرار کنند، این بدان معناست که هیچ راه فراری وجود ندارد. بنابراین طبق قرآن، جهان بسته و محدود است. هیچ اشتباهی در قرآن وجود ندارد.
(کتاب مقدس میگوید که آسمان «مانند آینهای از برنز ریختهگری شده سخت است» ایوب ۳۷:۱۸ ). بنابراین کتاب مقدس بر یک جهان ایستا اصرار دارد. در واقع اشتباه معروف آلبرت انیشتین، ثابت کیهانی، برای توضیح جهان ایستا بود. اگرچه در آن زمان هیچ مدرک علمی برای تأیید این ادعا وجود نداشت، انیشتین به کتاب مقدس اعتماد کرد و به دنبال یک جهان ایستا، بدون انبساط و بدون انقباض، رفت. بعدها، هنگامی که ادوین هابل انبساط جهان را کشف کرد، انیشتین این ثابت کیهانی را پس گرفت و آن را بزرگترین اشتباه دوران کاری خود نامید. انیشتین با اعتماد به کتاب مقدس، به ترتیب اشتباه کرد . )
10120).
© بدون حق نشر - میتوانید کپی، پیست و به اشتراک بگذارید...
Offline Website Creator