۱۴۰۰ سال پیش مردم فکر میکردند که زمین صاف و ایستا است، هیچ کس نمیدانست که زمین یک کره چرخان است؛ با این حال، در قرآن به تصویر کشیده شده است.
قرآن میگوید وقتی شب و روز روی هم قرار میگیرند، یک توپ (کره) تشکیل میدهند:
[خداوند] آسمانها و زمین را به حق آفرید. شب را بر روز و روز را بر شب تداخل می دهد و خورشید و ماه را به بردگی می گیرد. همه به سمت یک سرنوشت از پیش ضبط شده حرکت می کنند. آیا او متعال و آمرزنده نیست؟
٥ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ ۖ يُكَوِّرُ اللَّيْلَ عَلَى النَّهَارِ وَيُكَوِّرُ النَّهَارَ عَلَى اللَّيْلِ ۖ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ ۖ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى ۗ أَلَا هُوَ الْعَزِيزُ الْغَفَّارُ
کلمه عربی "کوره" به معنی توپ است؛ قرآن از فعل "یُکاور یُکَوِّرُ" به معنی تبدیل کردن به توپ استفاده کرده است. قرآن میگوید که همپوشانی شب و روز یک توپ (کره) میسازد.
"همه در حرکتند (کلون یجری کلٌّ یَجْری)" در اینجا قرآن به همه متحرکها اشاره دارد، نه تنها خورشید و ماه، بلکه زمین نیز. در دستور زبان عربی بین مفرد (یک)، دوتایی (دو) و جمع (سه یا بیشتر) تفاوت وجود دارد. مرجع دوتایی "کلاهما یجریئان کلاهما یجریان" است، اما قرآن میگوید "کلون یجری کلٌّ یَجْری" که به جمع (سه یا بیشتر) اشاره دارد. از آنجایی که خورشید و ماه فقط دو تا هستند اما قرآن به سه یا بیشتر اشاره میکند، طبق قرآن هر سه حرکت میکنند: خورشید، ماه و زمین.
قرآن میگوید که زمین قطر دارد (قطر آن دو برابر شعاع است):
ای گروه جن و انس، اگر می توانید از قطرات آسمان ها و زمین بگریزید، بی اختیار نمی گریستید.
٣٣ يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ تَنْفُذُوا مِنْ أَقْطَارِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ فَانْفُذُوا ۚ لَا تَنْفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَانٍ
قطر در عربی «کُتُر قطر» است. جمع آن «اَکْتَر اقطار» است. شعاعها و قطرها فقط ویژگیهای دایرهها یا کرهها هستند. این با آیه قبلی، یعنی تبدیل کردن به یک توپ (یُکاور یُکَوِّرُ) مطابقت دارد.
همچنین «سَطح سطح» در عربی به معنای سطح است، اما این سطح میتواند هر شکلی داشته باشد. برای مثال، سطح ماه به معنای «سَطح القمر سطح القمر» است و شکل کره دارد.
«سَطح سطح» میتواند هر شکلی داشته باشد. میتواند به شکل زین اسب باشد:
این شکل زین اسبی یکی از انواع «سطح» است. «سطح سطح» میتواند هر شکلی داشته باشد اما متأسفانه به اشتباه به «مسطح» ترجمه شده است. سطح در عربی «مسطح» است، اما در کل قرآن استفاده نشده است.
و زمين را گسترانيديم و بر آن كوههاي استوار قرار داديم و از هر گونه جفت زيبا در آن پديد آورديم.
٧ وَالْأَرْضَ مَدَدْنَاهَا وَأَلْقَيْنَا فِيهَا رَوَاسِيَ وَأَنْبَتْنَا فِيهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ بَهِيجٍ
قرآن میگوید که خداوند زمین را گستراند «والارض مدناها» به معنای افزایش سطح. «مد» در عربی به معنای «گسترده شدن» است و همچنین در قرآن ۲۵:۴۵ یافت میشود که سایهها را «غیر ایستا» توصیف میکند؛ با این حال، این «غیر ایستا» نیز به اشتباه به «مسطح» ترجمه شده است.
قرآن میگوید که خداوند زمین را گستراند، یعنی در طول شکلگیری، سطح آن را افزایش داد. منظومه شمسی ما ۴.۵۷ میلیارد سال قدمت دارد. زمین همزمان با خورشید و سیارات همسایه ما ۴.۵۷ میلیارد سال پیش شروع به رشد کرد. با این حال، در طول فرآیند رشد، شعاع زمین به طور خودجوش ۶۴۰۰ کیلومتر نبود؛ بلکه از چند کیلومتر شروع شد و به تدریج افزایش یافت. مساحت سطح تابعی از شعاع است (مساحت سطح = ۴πR^ 2 )، یعنی با افزایش شعاع، مساحت سطح نیز افزایش مییابد. بنابراین قرآن به درستی مساحت سطح را در حال افزایش توصیف کرد. (این برخلاف کتاب مقدس است که خلقت زمین را خودجوش میداند.)
(کتاب مقدس میگوید که زمین یک دیسک مسطح دو بعدی است و آسمان مانند سایبانی است: اشعیا ۴۰:۲۲ . و از آنجایی که زمین مسطح است، عیسی میتوانست تمام زمین را از یک مکان مرتفع ببیند. متی ۴:۸ )
ترجمههای نادرست: قرآن ۱۸.۸۶ غروب خورشید در برکه .
© بدون حق نشر - میتوانید کپی، پیست و به اشتراک بگذارید...
Offline Website Builder