آیه « وقت غروب آفتاب» به اشتباه به « محل غروب آفتاب» ترجمه شده است.
۱) «حَتَّ در عربی حتی» به معنی «تا» است و همیشه با زمان همراه میشود (نه مکان). همچنین در قرآن ۹۷:۵ (سلامٌ هِیَ حَتَّی مَطْلَعِ الفَجْرِ) یافت میشود و همیشه به زمان اشاره دارد. کلمهای که به مکان اشاره میکند «حیث حَیث» است که به معنی «کجا» است و همیشه با مکان همراه میشود. اگر آیه همانطور که شکاکان ادعا میکنند مکانی است، باید قبل از آن «کجا حَیث» میآمد و آیه باید «حیث بلغ غریبه الشمس» خوانده میشد که در این صورت آیه در واقع به معنای «محل» غروب خورشید میبود؛ اما اینطور نبود. آیه با «تا حتی» شروع شده است که فقط به زمان اشاره دارد. بنابراین «مغرب الشمس» زمان غروب خورشید است (نه مکان). با این حال، به اشتباه به «محل غروب خورشید» ترجمه شده است. کلمه «مکان» توسط مترجمان اضافه شده است.
۲) در دستور زبان عربی به همه مکانها و مکانها به صورت مذکر اشاره میشود. برای مثال، «هاذا المکان»... از آنجایی که محل غروب خورشید یک مکان است، پس باید به آن نیز به صورت مذکر اشاره شود، اما اینطور نبود. این آیه با حالت مونث تمام میشود: «وَ وَجَدَ عِنْدَها قَوْماً» در اینجا «اِتْ ها» به صورت مونث است؛ یعنی به چشمه گلآلود (عین حمئة) اشاره دارد و نه به «محل غروب خورشید» (مذکر).
بنابراین هم «تا حتی» در ابتدای آیه و هم حالت مونث در انتها ثابت میکنند که ترجمه اشتباه بوده است. قرآن ۱۸:۸۶ به سادگی میگوید که ذوالقرنین تا زمان غروب خورشید به حرکت خود ادامه داد، هنگام غروب او (و لشکرش) در چشمه گلآلودی بودند و در آنجا مردمی را یافتند... بنابراین غروب خورشید در چشمه گلآلود فقط یک ترجمه اشتباه است.
در قرآن طلوع و غروب خورشید و همچنین طلوع و غروب ماه وجود دارد:
پروردگار دو قیام و پروردگار دو مکان.
١٧ رَبُّ الْمَشْرِقَيْنِ وَرَبُّ الْمَغْرِبَيْنِ
دو طلوع وجود دارد، طلوع خورشید و طلوع ماه. و همچنین دو غروب وجود دارد، غروب خورشید و غروب ماه. وقتی هوا شروع به تاریک شدن میکند، باید مشخص کنید که این غروب خورشید است، زیرا غروب دیگر، غروب ماه، تاریکی را ایجاد نمیکند. بنابراین قرآن ۱۸:۸۶ غروب خورشید را مشخص میکند، غروب خورشید، که به معنای شروع تاریکی است. این یک مکان نیست. بنابراین خود ذوالقرنین در زمان غروب خورشید در چشمه گلآلودی بود. غروب خورشید در چشمه گلآلود فقط یک ترجمه اشتباه است.
ترجمههای اشتباه دیگر در همان داستان ذوالقرنین عبارتند از: اسباب اسباب در عربی به معنای جهت است. انگشت اشاره شما در عربی سبابه نامیده میشود زیرا به جهت اشاره میکند، اما هنوز این کلمه به زبانهای دیگر به اشتباه ترجمه شده است. کلمه دیگر "سدین" در عربی به معنای "دو سد" است، اما در زبانهای دیگر به اشتباه به "دو کوه" ترجمه شده است. کلمه دیگری به نام «صدفین» در عربی به معنای «دو مانع» است که آن هم به اشتباه دقیقاً به همان کلمه «دو کوه» ترجمه شده است. این نشان میدهد که مترجمان در حال ترجمه حدیث بودهاند، نه قرآن اصلی.
© بدون حق نشر - میتوانید کپی، پیست و به اشتراک بگذارید...
AI Website Builder