کتاب مقدس مسیحیان میگوید که در زادگاه ابراهیم، مردم خورشید، ماه و ستارگان را میپرستیدند. باستانشناسان شواهدی یافتهاند که نشان میدهد آن مردم خورشید، ماه و «ستاره زهره» را میپرستیدند. با این حال، امروزه ستارهشناسان تأیید میکنند که این «ستاره زهره» در واقع سیاره زهره است، نه یک ستاره. قرآن به درستی آن را به عنوان یک سیاره توصیف میکند.
آن مردم فکر میکردند که زهره یک ستاره است. با این حال، قرآن این اشتباه را مرتکب نشده، بلکه میگوید که زهره یک سیاره است.
ابراهیم به پدرش آزر گفت: «آیا بتها را به خدایی میگیری؟ من میبینم که تو و قومت در گمراهی آشکاری هستید.» این گونه ما حکومت آسمانها و زمین را به ابراهیم نشان دادیم تا از اهل یقین باشد. هنگامی که شب او را فرا گرفت، سیارهای دید. گفت: «این پروردگار من است.» اما هنگامی که غروب کرد، گفت: «من غروبکنندگان را دوست ندارم.» سپس، هنگامی که ماه را در حال طلوع دید، گفت: «این پروردگار من است.» اما هنگامی که غروب کرد، گفت: «اگر پروردگارم مرا هدایت نکند، از گروه گمراهان خواهم بود.» سپس، هنگامی که خورشید را در حال طلوع دید، گفت: «این پروردگار من است، این بزرگتر است.» اما هنگامی که غروب کرد، گفت: «ای قوم من، من از شرک شما بیزارم. من به سوی کسی که آسمانها و زمین را آفریده است، متوجه شدهام - یکتاپرست - و من از مشرکان نیستم.» ٧٤
٧٤ وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ لِأَبِيهِ آزَرَ أَتَتَّخِذُ أَصْنَامًا آلِهَةً ۖ إِنِّي أَرَاكَ وَقَوْمَكَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ
٧٥ وَكَذَٰلِكَ نُرِي إِبْرَاهِيمَ مَلَكُوتَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَلِيَكُونَ مِنَ الْمُوقِنِينَ
٧٦ فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ اللَّيْلُ رَأَىٰ كَوْكَبًا ۖ قَالَ هَٰذَا رَبِّي ۖ فَلَمَّا أَفَلَ قَالَ لَا أُحِبُّ الْآفِلِينَ
٧٧ فَلَمَّا رَأَى الْقَمَرَ بَازِغًا قَالَ هَٰذَا رَبِّي ۖ فَلَمَّا أَفَلَ قَالَ لَئِنْ لَمْ يَهْدِنِي رَبِّي لَأَكُونَنَّ مِنَ الْقَوْمِ الضَّالِّينَ
٧٨ فَلَمَّا رَأَى الشَّمْسَ بَازِغَةً قَالَ هَٰذَا رَبِّي هَٰذَا أَكْبَرُ ۖ فَلَمَّا أَفَلَتْ قَالَ يَا قَوْمِ إِنِّي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ
٧٩ إِنِّي وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ حَنِيفًا ۖ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ
«کوکب کَوْکَبً ۖ» به معنی سیاره است. آن مردم خورشید، ماه و یک سیاره را میپرستیدند؛ نه یک ستاره را.
HTML Website Builder