۱۴۰۰ سال پیش هیچ کس نمیدانست که عسل یک آنتیبیوتیک طبیعی است، با این حال در قرآن به آن اشاره شده است.
وقتی عسل روی زخمها یا سوختگیها مالیده میشود، مانع رشد میکروبها میشود.
US National Library of Medicine, Honey: Its Medicinal Property And Antibacterial Activity, 2011
عسل مانع رشد میکروبها میشود؛ میکروبهای کمتر منجر به بهبود سریعتر زخمها میشود... این موضوع اخیراً شناخته شده بود، با این حال ۱۴۰۰ سال قبل از کشف آن، در قرآن به تصویر کشیده شده بود.
و پروردگارت به زنبور عسل وحی کرد که در کوهها و درختان و در آنچه میسازند، خانههای خود را بسازید. سپس از هر میوهای بخورید و راههای بندگی پروردگارتان را بپیمایید، از شکمهای آن، نوشیدنیهایی با رنگهای مختلف بیرون میآید که در آن برای مردم شفاست. در اینها نشانههایی است برای کسانی که میاندیشند.
٦٨ وَأَوْحَىٰ رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِي مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا وَمِنَ الشَّجَرِ وَمِمَّا يَعْرِشُونَ
٦٩ ثُمَّ كُلِي مِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ فَاسْلُكِي سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلًا ۚ يَخْرُجُ مِنْ بُطُونِهَا شَرَابٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوَانُهُ فِيهِ شِفَاءٌ لِلنَّاسِ ۗ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ
«شِفَاءٌ» به معنای شفا است. در اینجا قرآن به خواص درمانی عسل اشاره میکند (نه خواص مغذی آن). امروزه میدانیم که عسل یک آنتیبیوتیک طبیعی است.
Drag & Drop Website Builder